( 1 ) قمى در تفسير خود مىنويسد ، رسول الله صلّى اللّه عليه و آله دستور داد كه هر كس شراب‌خوارى كرد او را شلاق بزنيد و اگر براى بار دوم شراب‌خوارى كرد ، او را شلاق بزنيد و براى بار سوم هم او را شلاق بزنيد ، ولى براى بار چهارم او را به قتل برسانيد . « 1 » ( 2 ) شيخ طوسى در التبيان در سبب نزول آيهء « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَ أَنْتُمْ سُكارى » « 2 » ؛ اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، در حالى مستى به نماز وارد نشويد ، گويد : عمر بن خطاب نزد نبى گرامى گفت : خدايا در مورد شراب براى ما بيان روشنى نازل فرما « 3 » . ( 3 ) ابن اسحاق در سيره‌اش از خلّاد بن قرّهء سدوسى از بنى بكر بن وائل نقل مىكند كه أعشى از فرزندان قيس بن ثعلبه از بنى بكر بن وائل تصميم گرفت كه اسلام بياورد ؛ لذا قصيده‌اى در مدح رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله سرود و به سوى آن حضرت حركت كرد تا اظهار اسلام كند . تا اين كه به مكه يا نزديكى آن رسيد و در آنجا با گروهى از قريشيان برخورد كرد ، آنها به او گفتند : براى چه آمده‌اى و او گفت كه مىخواهد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله را ببيند و اسلام بياورد . به او گفتند : اى ابو بصير ، او زنا را تحريم مىكند . گفت : اين كارى است كه من مرتكب آن نمىشوم ، به او گفته شد : اى ابو بصير : او شراب را هم تحريم مىكند . گفت : اين ديگر نمىشود ؛ زيرا نفس به وسيله شراب به درجات عالى مىرسد ! من امسال برمىگردم و اين سال را هم به شراب‌خوارى مىگذرانم و سال آينده مىآيم و اسلام مىآورم . او برگشت و در همان سال فوت كرد و ديگر نزد رسول الله صلّى اللّه عليه و آله بازنگشت . ( 4 ) قصيده‌اى كه وى سروده داراى بيست و يك بيت مىباشد و در آن مىگويد : الا ايّهذا السائلى : اين يمّمت فانّ لها فى اهل يثرب موعدا * واليت لا آوى لها من كلالة و لا من حفى حتّى تلاقى محمدا . . . « 4 » به هوش باش اى سائلى كه سؤال مىكنى ؛ قصد كجا دارى ؟ بدان كه در يثرب قرارى دارم . و قسم خورده‌ام كه پيش هيچ كس توقف نكنم تا محمد را ملاقات كنم . چه هنگام فرا مىرسد كه جلوى در خانه بنى هاشم شترم را بخوابانم و از فضل و كرم آنها بهره‌مند شوم . همان پيامبرى كه چيزهايى مىبيند كه شما نمىبينيد و ياد و نام او همه جا را فرا گرفته و با سرافرازى در همه جا پيروز شده است .

--> ( 1 ) . تفسير قمى ، ج 1 ، ص 180 . ( 2 ) . نساء : 43 . ( 3 ) . تبيان ، ج 4 ، ص 18 و منابع بسيار ديگر آن را در الغدير ، ج 6 ، ص 252 و 253 ملاحظه فرمائيد . ( 4 ) . ابن هشام ، ج 2 ، ص 25 - 28 .